Asielprocedures: vluchtigheid boven veiligheid?

Vlak voor de val van het kabinet kwam in het nieuws naar voren dat Rutte zijn belofte aan Wilders niet heeft waargemaakt: meer terugkeer van asielzoekers. Er was een verrassende daling in de uitstroom van 10 % (in de tweede helft van 2010->2011). Dit ondanks het versnelde vertrekproces met de 28 dagen termijn. Dat de instroom van asielzoekers met maar liefst 16% is gedaald wordt echter buiten beschouwing gelaten. Meer vertrekkende (uitgeprocedeerde) asielzoekers, dat is hel doel en dat zal Nederland weten. Een target om goed te communiceren, want Nederland moet niet gaan denken dat het aantal asielzoekers en illegalen in Nederland eigenlijk behoorlijk meevalt. Hoe sneller het land uit, hoe beter. Waar naartoe maakt niet uit, maar weg uit Nederland.

 

Nederland stuurt terug
Het afnemende aantal asielzoekers in Nederland representeert niet het aantal vluchtelingen op de been. Het aantal vluchtelingen neemt toe, maar de vlucht naar Nederland garandeert geen veiligheid. Nederland is nu eenmaal een zeer onaantrekkelijk land, omdat de kans op een verblijfsvergunning ongeacht je vluchtverhaal onzeker is. Het Nederlandse beleid (uitgevoerd door de IND) waarmee asielzoekers wel of niet worden erkent als rechtmatige vluchteling deugt niet. Er worden grove fouten gemaakt bij de afwijzingen van asielaanvragen. Dit blijkt uit het onderzoek van Amnesty International en andere betrokken organisaties, zo liet de NOS zien. Dat dit niet deugt is nu bekend, maar wie kan dat wat schelen? De nummers waren belangrijker dan de kwaliteit van de inhoud, gaat dat nu veranderen?

 

Nieuwswaarde
Het is interessant om te zien welke onderwerpen met betrekking tot asielzoekers de meeste media-aandacht krijgen. De verstoten directrice van de organisatie die opvang voor asielzoekers uitvoert (COA), de moeizame uitzettingen, de blijvende instroom van asielzoekers en uitgeprocedeerde asielzoekers die aandacht krijgen dankzij een voetbal vereniging (Mauro), de school (Sahar), de tijdelijke pleegouders of de burgemeester (zoals in het fragment van de NOS). De geïntegreerde asielzoekers met een goed netwerk in Nederland staan in de spotlight wanneer de omgeving pleit voor herziening van de asielprocedures. Veel asielzoekers hebben echter geen Nederlands netwerk, want de afgelegen asielzoekerscentra, aparte scholen en beperkte mogelijkheden om te werken of goed Nederlands (laat staan Engels) te leren werken de integratie tegen. Asielzoekers die terug moeten en geen Nederlands netwerk hebben blijven ongehoord, terwijl zich binnen asielzoekerscentra vele nieuwswaardige verhalen verscholen houden.
Zo leerde ik vorig jaar een Afghaans echtpaar kennen in hun tweede asielaanvraag voor Nederland nadat zij met hun zoon waren terug gestuurd naar Afghanistan. Waarvoor zij waren gevlucht werd na de terugkeer de dood van hun zoon, waarna zij kindloos weer naar Nederland kwamen voor hun eigen veiligheid. Echt een verhaal dat gehoord moet worden, want dit zijn de echte vluchtelingen die recht hebben op bescherming zoals Nederland erkent met de Genève conventie van de VN in 1951.

Buduburam Refugee Settlement - Ghana

Buduburam Refugee Settlement - Ghana

Zo zijn er ongetwijfeld nog vele verhalen van teruggekeerde asielzoekers van wie de mensenrechten wederom worden geschonden, of uitgeprocedeerden die hetzelfde te wachten staat en daarom de illegaliteit verkiezen boven terugkeer. Deze verhalen blijven ongehoord, omdat het niet nieuwswaardig is, tenzij een Nederlandse gemeenschap hard aan de bel trekt. Vooral bij de teruggekeerden is het moeilijk om na te gaan hoe veilig zij in werkelijkheid zijn in hun land van herkomst.

Een keihard vreemdelingenbeleid schrikt de asielzoeker af. Dit is goed voor de cijfers, de targets en de prestaties, maar regelmatig zo inhumaan.

Iris Visser

Iris Visser

Iris Visser: "Als scholier leerde ik minderjarige asielzoekers kennen. Dit inspireerde mij om mijn opleiding ‘pedagogiek’ te richten op vluchtelingkinderen en hun belevingswereld. Stages op vluchtelingenkampen in Ghana en Kenia waren indrukwekkend en met mijn huidige opleiding ‘antropologie’ leer ik kwalitatief en persoonsgericht onderzoeken. In de toekomst wil ik mij inzetten voor mensenrechten in vluchtelingenkampen. Voor een positieve bijdrage is kennis van ontwikkelingssamenwerking onmisbaar."

Reageer